Pszczelarstwo w Norwegii

Pszczelarz w Norwegii

Nazywam się Martin Venclu i jestem certyfikowanym pszczelarzem z bazą w Bergen, z zamiarem stopniowego rozwijania projektów pszczelarskich także w innych częściach Norwegii. Pszczoły są częścią mojego życia od dzieciństwa w Oborze — wsi w południowych Morawach w Czechach, z wielowiekową tradycją pszczelarską, której herb przedstawia plaster miodu i drzewo.

Stosuję naturalne metody tam, gdzie to możliwe: moje rodziny swobodnie budują w pustych ramkach, zostawiam pszczołom dość miodu na zimę, a najważniejsze jest dla mnie nie maksymalizowanie produkcji, lecz budowanie zdrowych i odpornych rodzin dla przyszłych pokoleń.

Łapanie rojów w Bergen i okolicy

Zobaczyłeś rój — kłąb pszczół na drzewie, pod okapem albo gdziekolwiek na swojej posesji? Skontaktuj się ze mną od razu.

Bezpłatnie odławiam roje pszczele w Bergen i okolicy. Rój nie jest niebezpieczny, ale im szybciej zareagujemy, tym lepiej dla pszczół.

📧 info@wenzl.no · 📞 +47 926 20569

Pułapki rojowe

Rój może osiąść tam, gdzie najmniej tego chcesz — w kominie, pustce ściennej albo za drewnianą elewacją. Usuwanie już osiadłej rodziny z budynku jest trudne i kosztowne.

Proponuję prostsze rozwiązanie: pułapki rojowe. To niewielkie skrzynki wabikowe, które przyciągają roje, tak aby pszczoły wybrały pułapkę zamiast twojego budynku. Usługa jest bezpłatna — potrzebuję tylko zgody właściciela na ustawienie pułapki na posesji.

Jeśli pułapka złapie rój, odbieram go, fachowo zajmuję się pszczołami w swoim „szpitalu dla pszczół” i dopilnowuję, by przetrwały zimę.

Ta oferta dotyczy całej Norwegii. Tam, gdzie nie mogę dojechać osobiście, chętnie wyślę pułapkę pocztą — pod warunkiem, że złapany w niej rój stanie się moją własnością.

Usługa zapylania

Pszczoły są najważniejszymi zapylaczami owoców, jagód i warzyw. Bez pszczół nie ma plonu.

Masz ogród, małe gospodarstwo lub działkę w rejonie Bergen? Oferuję swoje rodziny do zapylania całkowicie bezpłatnie — potrzebuję tylko odpowiedniego miejsca na ule. Zwykle właściciele gruntów płacą pszczelarzom za taką usługę; ja robię odwrotnie.

Co zyskujesz ty: mocne zapylanie przez cały sezon. Co zyskuję ja: miejsce, w którym moje pszczoły mogą dobrze się rozwijać.

Napisz do mnie, jeśli szukasz zapylania dla swojego ogrodu lub działki w tym sezonie.

Ręcznie budowane drewniane ule

Leżaki nie należą do norweskiej tradycji pszczelarskiej — to coś, co przyniosłem ze sobą i z czym eksperymentuję tutaj, w Norwegii. Buduję je sam, ręcznie w Bergen, z litego drewna. Właśnie tutaj powstały także moje ukraińskie leżaki. Drewno oddycha, izoluje i służy tak, jak żaden materiał fabryczny:

Leżak Gregor — norweski format ramki

Ocieplany drewniany leżak typu Gregor na norweski rozmiar ramki z dwoma nadstawkami u góry do zimowego podziału rodziny. Został rozwinięty w Bergen i z myślą o warunkach Bergen, aby chronić pszczoły w deszczowej pogodzie i zapewniać im komfort również zimą. Ten typ ula pierwotnie wykonywał mój przyjaciel Jan Gregor, od którego przejąłem pałeczkę i zgodę na dalsze wytwarzanie tych uli; z myślą o deszczowym Bergen ich zewnętrzny płaszcz jest dodatkowo zabezpieczony przed wodą. Nadstawki naturalnie ogrzewają się od rodziny poniżej — to delikatne dla pszczół w chłodnym sezonie.

Ukraiński leżak — rodzinna tradycja

Zbudowany według tradycji dziadka mojej żony, który trzymał pszczoły na Ukrainie. Moje pierwsze dwa ukraińskie leżaki pomógł mi zbudować przyjaciel z Ukrainy. Grubościenne korpusy naśladują naturalną dziuplę i zapewniają świetną izolację. Ten typ ula jest tradycyjnie używany także w apiterapii, często w małym domku do apiterapii, gdzie ule stoją pod leżanką lub łóżkiem, a ludzie odpoczywają lub śpią nad nimi. To świetny sposób na relaks i bycie bliżej natury.

Bezbarierowy leżak

Opiera się na sprawdzonym leżaku Gregor, ale stosuję w nim jeszcze grubsze ściany z litego drewna i standardowy norweski rozmiar ramki. Moim celem było udostępnić pszczelarstwo wszystkim, a jednocześnie zadbać o to, by ul używał zwykłych norweskich ramek i pozostawał kompatybilny z wyposażeniem innych pszczelarzy także w surowych północnych warunkach. To kluczowe wtedy, gdy słabą rodzinę trzeba wzmocnić czerwiem z innej rodziny. Jako izolację można w nim użyć wełny od lokalnych norweskich owiec. Nad główną rodziną nie ma nadstawek, lecz lekką aluminiową pokrywę na zawiasach, dzięki czemu ul jest szybko i łatwo dostępny. Mogą przy nim pracować także dzieci, osoby z bólem pleców, a nawet osoby poruszające się na wózku. To bezbarierowy ul pszczelarski. (Żółty ul.)

Zainteresowanie moimi ulami już się pojawia — napisz do mnie, jeśli chcesz taki ul.

Miasta przyjazne pszczołom

Pszczoły potrzebują kwiatów — a miasta mogą im je dać. Współpracuję z gminami, szkołami i organizacjami przy takich działaniach jak:

• Ustawianie dekoracyjnych tradycyjnych uli w parkach, na placach i w publicznych terenach zielonych
• Tablice informacyjne i materiały edukacyjne o pszczołach i zapylaniu
• Doradztwo w zakresie miejskiego pszczelarstwa — jakie rośliny sadzić i kiedy, aby pszczoły miały pożytek przez cały sezon
• Prowadzenie miejskich rodzin pszczelich

Mam już aktywny projekt w Bergen, w którym pszczoły są obecne w przestrzeni publicznej — widoczne i dostępne dla każdego.

Współpraca z instytucjami

Mam doświadczenie w umieszczaniu rodzin pszczelich w środowisku instytucjonalnym. Jednym z aktywnych przykładów jest DPS Soli w Bergen, gdzie moje ule stoją w ogrodzie jako wsparcie lokalnej ekologii i różnorodności biologicznej.

Jeśli Twoja instytucja — szpital, dom opieki, szkoła lub miejsce pracy — dysponuje przestrzenią ogrodową i chciałaby gościć stałe rodziny pszczele, skontaktuj się ze mną.

Apiterapia

Apidomek to mały domek lub schronienie, gdzie ludzie śpią bezpośrednio nad ulami — spokojny i niezwykły sposób na głęboki odpoczynek w naturze. Ukraiński leżak to tradycyjny typ ula do tego celu: niski i szeroki, zaprojektowany tak, by mieścił się pod platformą do spania.

Oferuję:

• Doradztwo i budowę apidomków — małych domków, gdzie goście śpią bezpośrednio nad ulami
• Ukraińskie leżaki własnej roboty, budowane i obsługiwane specjalnie na potrzeby apiterapii
• Doradztwo dla placówek opiekuńczych, ośrodków rehabilitacyjnych i projektów wellness rozważających apiterapię

Moja filozofia

Drewno, nie plastik

Plastikowe ule są dla plastikowych pszczół. Przez miliony lat pszczoły żyły w dziuplach drzew — z naturalną izolacją, wentylacją i strukturą, której nie da się w pełni zastąpić materiałem fabrycznym. Buduję i używam drewnianych uli, bo właśnie drewno daje pszczołom warunki, do których zostały stworzone.

Miód należy do pszczół

Miód jest pokarmem pszczół, a nie produktem, który po prostu czeka na zebranie. Zdrowa i dobrze prowadzona rodzina może mieć nadmiar, którym się podzieli; wyeksploatowana rodzina nie ma nic. Moją zasadą jest pozostawiać miód tam, gdzie jego miejsce. Zabieram niewielką część tylko wtedy, gdy rodzina jest naprawdę silna i ma rzeczywistą nadwyżkę.

Rojenie to rozmnażanie

Rój nie jest porażką, lecz sukcesem. W ten sposób pszczoły rozmnażają się od milionów lat i jest to najbardziej naturalna forma wzrostu rodziny. Tam, gdzie jest to bezpieczne dla otoczenia, pozwalam swoim pszczołom się roić. Wzmacnia to lokalną populację i zachowuje instynkty potrzebne gatunkowi do przetrwania.

Przywrócić pszczoły naszym miastom

Jest mi smutno, gdy przechodzę obok kwitnącego miejskiego drzewa i nic nie słyszę. Dorastając w Oborze, nauczyłem się rozpoznawać ten dźwięk jako muzykę: drzewa w wiosce brzęczały całe lato, a lipa przed naszym domem zawsze żyła pszczołami. Sprawmy, by nasze miasta znów były miejscem, w którym pszczoły mogą rozkwitać. Sadźmy kwiaty kwitnące przez cały sezon. Dajmy pszczołom miejsce w ogrodach, na dachach i w parkach. Nie tylko dla pszczół — także dla nas samych.

Rezerwa biologiczna

Nie buduję miodowego biznesu. Moim celem jest stworzenie rezerwy biologicznej: zdrowych, wolnych od chemii rodzin utrzymywanych poza systemem komercyjnym i zachowanych dla przyszłych pokoleń.

Moje pochodzenie

Dom pszczelarstwa — Obora

Dorastałem w Oborze — wsi w powiecie Blansko w południowych Morawach w Czechach, założonej w 1360 roku. Herb wsi przedstawia plaster miodu i drzewo, a pszczelarstwo jest częścią Obory od niepamiętnych czasów. Już jako dziecko byłem związany z pszczołami: lokalna spółdzielnia Vcelpo Obora dostarczała miód do mojego przedszkola, a pierwsze użądlenie dostałem na wiejskim placu zabaw.

W 2010 roku Obora świętowała 650-lecie. Właśnie wtedy poznałem Josefa Stejskala z Hutí — doświadczonego pszczelarza i dalekiego krewnego — który nauczył mnie podstaw pszczelarstwa na swojej pasiece i przekazał wiedzę zachowaną przez pokolenia. Od tamtej pory jestem pszczelarzem.

Wykształcenie akademickie

Po wysłuchaniu wykładu doc. Ing. Antonína Přidala, Ph.D. o warrozie w Boskovicach skontaktowałem się z nim, by uczyć się pod jego kierunkiem. Ukończyłem kurs Pszczelarstwo i przetwarzanie produktów pszczelich na Uniwersytecie Mendla w Brnie, gdzie doc. Přidal jest jednym z czołowych środkowoeuropejskich specjalistów od Varroa destructor i nauki o pszczelarstwie.

Oficjalna certyfikacja

W Norwegii jestem certyfikowanym pszczelarzem z certyfikatem wydanym w Bergen.

Rodzinna tradycja

Pszczelarstwo to nie tylko mój zawód, ale także historia mojej rodziny. Mój pradziadek trzymał pszczoły w Voderadach koło Kunštátu. Dziadek mojej żony trzymał pszczoły na Ukrainie — a jego tradycja żyje dalej w ukraińskich leżakach, które buduję sam. Josef Stejskal, który nauczył mnie pszczelarstwa w Oborze, jest również moim dalekim krewnym. Kontynuuję żywą rodzinną tradycję pszczelarską po obu stronach.