Ule

Buduję własne drewniane leżaki w Bergen. Leżaki nie należą do norweskiej tradycji pszczelarskiej i właśnie dlatego ważne jest dla mnie rozwijanie ich dalej tak, by miały sens w norweskim klimacie i w naturalnej gospodarce pasiecznej. Drewno oddycha, izoluje i służy tak, jak żaden materiał fabryczny.

Leżak Gregor

Ocieplany drewniany leżak typu Gregor na norweski rozmiar ramki z dwoma nadstawkami u góry do zimowego podziału rodziny. Został rozwinięty w Bergen i z myślą o warunkach Bergen, aby chronić pszczoły w deszczowej pogodzie i zapewniać im komfort również zimą. Nadstawki naturalnie ogrzewają się od rodziny poniżej — to delikatne dla pszczół w chłodnym sezonie; zewnętrzny płaszcz jest dodatkowo zabezpieczony przed wodą z myślą o deszczowym Bergen.

Ten typ nosi imię swojego twórcy — Jana Gregora, mojego przyjaciela i pszczelarza, którego staranność i precyzja rzemieślnicza nadały temu ulowi jego charakter. Sam kupiłem cztery ule Gregor bezpośrednio od Jana i jestem z nich bardzo zadowolony. Jan przekazał mi pałeczkę i zgodę na dalsze wytwarzanie tych uli — i staram się szanować jego podejście.

Ukraiński leżak

Zbudowany według tradycji dziadka mojej żony, który trzymał pszczoły na Ukrainie. Moje pierwsze dwa ukraińskie leżaki pomógł mi zbudować mój przyjaciel Gordiy Lebediev z Charkowa na Ukrainie. Grubościenne korpusy naśladują naturalną dziuplę i zapewniają świetną izolację. Ten typ ula jest tradycyjnie używany także w apiterapii, często w małym domku do apiterapii, gdzie ule stoją pod leżanką lub łóżkiem, a ludzie odpoczywają lub śpią nad nimi. To świetny sposób na relaks i bycie bliżej natury.

Jeśli ktoś chciałby mieć na swojej działce domek do apiterapii, może się ze mną skontaktować. Chętnie pomogę w realizacji i zapewnię fachowe wsparcie przy budowie uli oraz prowadzeniu pasieki.

Bezbarierowy leżak

Opiera się na sprawdzonym leżaku Gregor, ale stosuję w nim jeszcze grubsze ściany z litego drewna i standardowy norweski rozmiar ramki. Moim celem było udostępnić pszczelarstwo wszystkim, a jednocześnie zadbać o to, by ul używał zwykłych norweskich ramek i pozostawał kompatybilny z wyposażeniem innych pszczelarzy także w surowych północnych warunkach. To kluczowe wtedy, gdy słabą rodzinę trzeba wzmocnić czerwiem z innej rodziny. Jako izolację można w nim użyć wełny od lokalnych norweskich owiec. Nad główną rodziną nie ma nadstawek, lecz lekką aluminiową pokrywę na zawiasach, dzięki czemu ul jest szybko i łatwo dostępny. Mogą przy nim pracować także dzieci, osoby z bólem pleców, a nawet osoby poruszające się na wózku. To bezbarierowy ul pszczelarski. (Żółty ul.)

Zainteresowanie moimi ulami już się pojawia — napisz do mnie, jeśli chcesz taki ul.

Wolna budowa plastrów

Węza daje wszystkim rodzinom ten sam punkt wyjścia — jak deweloper, który buduje dom bez myślenia o tym, kto w nim zamieszka. Każda rodzina pszczela jest inna, a wolna budowa plastrów daje jej przestrzeń do stworzenia dokładnie tego, czego potrzebuje. Poza tym pszczoły po prostu lubią budować.

Kłodowy ul — moje marzenie

Najbardziej naturalny ul, jaki istnieje. Wydrążony pień drzewa, który naśladuje to, co pszczoły same wybierają w naturze — głęboką dziuplę z grubymi ścianami, naturalnym mikroklimatem i przestrzenią do wolnej budowy plastrów. Żadnych prostych kątów, żadnych przemysłowych materiałów — tylko drewno, powietrze i pszczoły.

Grube ściany pnia izolują lepiej niż cokolwiek innego. Wilgotność, temperatura i wentylacja wewnątrz dziupli regulują się naturalnie — tak, jak potrzebują tego pszczoły. Ingerencja z zewnątrz jest minimalna. Wolna budowa plastrów jest tu czymś oczywistym, bo nic innego nawet nie jest możliwe.

Tego ula jeszcze nie mam — ale o nim marzę.

Ta strona jest częścią historii leżaków w Norwegii — i ta historia wciąż się pisze. Chciałbym ją dokumentować jak najdokładniej. Jeśli pszczelarysz w leżaku lub innym drewnianym czy naturalnym ulu, albo wiesz o takim ulu w Norwegii, proszę — odezwij się.